*
*


CAPTCHA Image   Reload Image
X

Самабытнае беларускае слова ў кантэксце твораў паэтаў-сучаснікаў

курсовые работы, история

Объем работы: 31 стр.

Год сдачи: 2008

Стоимость: 450 руб.

Просмотров: 1390

 

Не подходит работа?
Узнай цену на написание.

Оглавление
Введение
Заключение
Заказать работу
ЗМЕСТ


УВОДЗІНЫ 3
1. ШЛЯХ САМАБЫТНАГА БЕЛАРУСКАГА СЛОВА ПРАЗ СТАГОДДЗІ 6
2. ЛЕКСІКА ТВОРАЎ СУЧАСНЫХ БЕЛАРУСКІХ ПАЭТАЎ 16
3. АДЛЮСТРАВАННЕ САМАБЫТНАГА СЛОВА Ў НОВЫХ БЕЛАРУСКІХ СЛОВАХ 22
4. САМАБЫТНАЕ СЛОВА – СТВАРАЛЬНІК НЕПАЎТОРНАГА КАЛАРЫТУ ВЕРШАЎ 26
ЗАКЛЮЧЭННЕ 30
СПІС ЛІТАРАТУРЫ 31
УВОДЗІНЫ

Мова аб\'ядноувае людзей у народ або нацыю. Беларуская мова — гэта мова беларускага народа, які жыве пераважна на тэрыторыі Беларусі. У іншых рэспубліках былога СССР жыве каля двух мільёнаў беларусаў, у Польшчы, ЗША, Канадзе, Англіі, Германіі i іншых краінах — яшчэ звыш мільёна. Адной з галоўных адзнак прыналежнасці людзей да беларускай нацыі з\'яўляецца беларуская мова як сродак зносін народа, форма яго нацыянальнай культуры.
Беларуская нацыянальная мова склалася на аснове мовы беларускай народнасці у перыяд фарміравання нацыі (канец XVIII — XIX ст.).
Гэта літаратурная мова з яе разнастайнымі стылямі (стылем мастацкай літаратуры, публіцыстычным, навуковым, афіцыйна-дзелавым) i дыялектная мова. Яны аб\'ядноўваюцца агульнасцю асноўнага слоўніка, граматычных i фанетычных асаблівасцей.
Літаратурная мова — гэта ўзорная, унармаваная, найбольш прад-стаўнічая форма нацыянальнай мовы. Літаратурная мова адыгрывае вядучую ролю сярод іншых разнавіднасцей нацыянальнай мовы. Дыялектная мова — гэта вусная тэрытарыяльная разнавіднасць мовы нацый. Яна функцыянальна абмежаваная i не з\'яўляецца агульнанародным сродкам зносін.
Моўнае адзінства нацыі забяспечваецца перш за ўсё замацаваннем агульнанароднай мовы ў літаратуры. Менавіта літаратурная мова здольная служыць агульнанацыянальным сродкам моўных зносін. На ей пішуць творы мастацкай літаратуры, друкуюць газеты, часопісы, выдаюць дзяржаўныя законы i юрыдычныя акты, вучаць у школах, ВНУ, працуюць тэатры, радыё, тэлебачанне i г. д.
Мова мастацкай літаратуры не стаіць на адной прыступцы з літаратурнай мовай. Паняцце «літаратурная мова» шырэйшае за паняцце «мова мастацкай літаратуры», бо літаратурная мова — гэта мова i мастацкай літаратуры, i навукі, i справаводства, i публіцыстыкі. Але ў мове мастацкай літаратуры ўвасабляюцца лепшыя дасягненні нацыянальнай моўнай культуры.
Сучасная беларуская літаратурная мова пачала фарміравацца ў пачатку XIX ст. на аснове жывых народных гаворак. Працэс яе станаўлення быў доўгі,...
ЗАКЛЮЧЭННЕ

Ад пакалення да пакалення беларускі народ замацоўваў ў слове сваё бачанне свету, свой вопыт яго пазнання, ад эпохі да эпохі ён выпрацоўваў разнастайныя сродкі для перадачы думак, пачуццяў. Прыродныя ўмовы i геаграфія краіны, узровень народнай гаспадаркі i кантакты з іншымі народамі, характар грамадскай думкі, культуры, мастацва – усе вялікія і малыя асаблівасці жыцця нашага народа адлюстраваліся ў мове.
Моўная культура беларускага народа надзвычай багатая i самабытная. Яна ўвасоблена ў поўных чароўнага хараства песнях, у афарбаваных міфічнасцю легендах, паданнях i дасціпных, мудрых прыказках, у адмысловых загадках і магічна-таямнічых замовах, у трапных выслоўях i дасканалых па форме i мастацкіх якасцях казках, у творах мастацкай, навуковaй літаратуры i г.д. Гэтыя моўныя скарбы раскрывают нам гісторыю народа, сведчаць пра яго сацыяльны інтэлект, далучаюць нас да маральных, эстэтьгчных каштоўнасцей, створаных народам за стагоддзі, дапамагаюць зразумець яго філасофію, мастацкія вобразы, авалодаць сакрэтамі яго моватворчай дзейнасці. Захоўваючы духоўную спадчыну народа, замацоўваючы ў слове ўсе тое, што прынята называць культурай, мова яднае нашчадкаў i продкаў, звязвае мінулае з сучасным i будучым. Сучасныя беларускія паэты ўмела выкарыстоўваюць самабытнае беларускае слова ў сваіх творах. Менавіта яно надае вершам той непаўторны нацыянальны каларыт. І таму зразумела, што больш за ўсе ўласна беларускіх словах выкарыстоўваецца ў творах, у якіх апісваюцца карціны прыроды, а таксама побыт беларусаў. У іх сустракаюцца назвы жывел і птушак, раслінаў, а таксама рычаў, якія выкарыстоўваюцца ў побыце беларусаў і маюць самабытныя назвы, не падобныя да назваў аналагічных рэчаў у рускай, украінскай ці іншых славянскіх моваў. Менавіта самабытныя беларускія словы ствараюць той непаўторны каларыт. І ў гэтым мы цалам упэўніліся, калі пазнаеміліся з творамі Яўгеніі Янішчыц, Ніны Мацяш, Рыгора Барадуліна, Міколы Панасюка, Міколы Пракаповіча, Леаніда Дранько-Майсюка і іншых.

После офорления заказа Вам будут доступны содержание, введение, список литературы*
*- если автор дал согласие и выложил это описание.

Работу высылаем в течении суток после поступления денег на счет
ФИО*


E-mail для получения работы *


Телефон


ICQ


Дополнительная информация, вопросы, комментарии:



CAPTCHA Image
Сусловиямиприбретения работы согласен.

 
Добавить страницу в закладки
Отправить ссылку другу